Krioterapia

Zabieg polega na kilkuminutowym niszczeniu podtlenkiem azotu w temperaturze -195 stopni Celsjusza tkanki metodą kontaktową lub natryskową przy użyciu specjalnej sondy dermatologicznej.

Do zabiegu nie stosuje się znieczulenia, gdyż rozchodzące się zimno działa znieczulająco.

Bezpośrednio po zabiegu skóra jest zaczerwieniona i obrzęknięta. Przez kilka godzin po zabiegu można odczuwać w miejscu mrożenia ból, pieczenie lub świąd. W kolejnej dobie może pojawić się pęcherz. Po kilku dniach w miejscu mrożenia rozwija się strupek, który goi się w ciągu 7-14 dni.

Zmiany, które można poddać krioterapii:

• brodawki wirusowe (kurzajki)
• włókniaki miękkie
• brodawki łojotokowe
• guzki w przebiegu infekcji mięczaka zakaźnego
• brodawki płaskie
• brodawki płciowe w przebiegu infekcji HPV (kłykciny kończyste)
• nagniotki, modzele
• niektóre stany przednowotworowe , np. rogowacenie słoneczne
• niektóre przypadki choroby Bowena
• ziarniniak obrączkowaty (kriomasaż)
• niektóre przypadki blizn przerosłych i bliznowców (kriomasaż

Kwalifikacja do usuwania zmiany metodą krioterapii odbywa się na podstawie badania dermatologicznego, w tym badania dermoskopowego.

Należy pamiętać, że w niektórych przypadkach zabieg krioterapii należy kilkukrotnie powtarzać, np. w przypadku leczenia brodawek wirusowych (kurzajek).

Przeciwwskazania do zabiegu:

• pokrzywka z zimna
• krioglobulinemia
• kriofibrynogenemia
• choroba zimnych aglutynin
• choroba /objaw Raynaud
• aktywne choroby autoimmunologiczne
• szpiczak mnogi

Możliwe działania niepożądane:

• blizna
• blizna przerosła, blizna zanikowa, keloid
• przebarwienia/odbarwienia
• nadmierna reakcja pęcherzowa
• zakażenie
• krwawienie
• ziarniniak naczyniowy
• zaburzenia czucia